Ne olur

Akşam olur mesela
Güneş bakır olur
Bir gül pencere kenarında
Kurur
Sürur olur mesela
Kitap önümde
Dilimde adın
İçimde umudun ve korkun
Umudun,bir pencere kenarında
Durur
Huzur olur mesela
Çocuklar hasta olur
Ben, senin...
Amin..

Kızım Büyüdü mü?

Dün kızımım arkadaşı Asude bizde kaldı.Asude aynı zamanda benim arkadaşımın kızı,kızımdan 6 ay küçük.Kızımın daha 6 yı bitirmesine 6 ay var.Küçükler yani,onu demeye çalışıyorum.Kızımın arkadaşının bizde kalması kızımın büyüdüğünü gösterir mi,evet,büyüyorlar,ama daha çok arkadaşının büyüdüğünü gösterdi bana.Benim arkadaşımsa nasıl da endişeliydi,bu kız evden kaçacak yer arıyor,niye böyle bu çocuk,derken.

Doyasıya oynadılar.Evcilik,doktorculuk,öğretmencilik,servisçilik,ne bileyim necilik...Gerçekten de gitmek bile istemedi kızcağız.Öyle rahat,o kadar net ne istediğini biliyor ve ifade ediyor ki Irmak bile şaşırdı.Kendim gibi yetiştiriyorum diye üzüldüm çocuklarımı,onun istemesinden bizimkiler utandı neredeyse.
-Sen de Asude lerde kalmak ister misin Irmak?
-I ı..
-Neden,bak ne kadar mutlusunuz?
-Evet ama çekinirim ben..
-Bak çekinecek ne var hiç bişey oluyor mu Asude ye?
-Oluyor bence..
-...
Kahvaltıda ne sevdiğini,akşam ne yemekten hoşlandığını söyledi.Büyüyünce kaymakam olacakmış,annesine otomatik vites araba alacakmış.Irmak tabiki öğretmen ve anne.Annesine de papatya alır benim duygusal kızım.Kaymakam olmaya nasıl karar verdin,dedim.Annemlerden duymuştum,dedi.Ne diyorlardı dedim.Irmak,ama aile içindeki konuşmaları anlatamaz dedi,peki dedim.

Kaçıncıydı bilmiyorum yanıma koşarak geldiler.Anneee,Nagihan teyzee..Irmak gözleri dolu,Asude ye dönüp,anneme anne diyebilirsin Asude,dedi.Asude,olur farketmez ve anne,bana bu çıkartmayı hediye eder misin?Tabiki kızım..

Bir tarafımız Malatya olunca,ve bu yıl bu kadar reklamı olunca Malatya günlerine gittik hep beraber,Malatyalı işverenlerin bulunduğu yere kadar oluşan panayır koridorunda Malatya hariç tüm şehirlerin,özellikle büyük şehirlerin o karmakarışık döner kavurma gözleme yemek kombinasyonları vardı,biz antakya kabağı aldık mesela bir de malatya pazarından kuru dut.İçerden Yiğit e bir köpekli kravat.Asude yle Irmak konuşmaktan yürüyemiyorlar ama,ikisi ikiz üç çocuklu olmak güzel ve kontrolü zor bişeymiş.Ne konuşuyorlar acaba..Asude,
- Bize de birşey almayacaklar mı?
-Uygun bişey bulurlarsa alırlar.
-Şu arabalar bize uygun değil mi?
-Değil Asude,öyle değil küçük bişey..
-Söyleyelim.
-Olmaz Asude ayıp olur.

Olur,inşallah Allah hayırlı ömür versin Asude kaymakam da olur.Gider uzaklar da okur,daha da özgür olur.İnşallah vatana millete hayırlı olur.Şimdi onun ailesine bakıyorum bir de bizimkine.Her hafta en az beş aileyi evlerine kabul ediyorlar ve güzel birşeyler yapmaya çalışıyorlar.Haliyle çocuklar bu sırada evden kopuyorlar ve anneye içlerinden kızıyorlar galiba.Bizimkiler yanımızdan ayrılmak istemiyorlar ama hangisinin sonu daha iyi olur bilemiyorum.İnşallah ikisi de....

Neyim Var?

Neyim var..Sırtımı koca gövdeli koyu gölgeli bir ağaca yaslayasım var.Sonra başımı uzatıp toprağa için için ağlayasım var.Boşalamayan kalbimi toprağa döküveresim var.Neyi bu kadar dert ediyorum,bir benim mi çocuğum var?

Nasıl koyulur bir sandığa bebek,bırakılır nehre..Nasıl gönderilir gülyüzlü gül kokulu bebek süt anneye..Eğitim ve ortam ve genel kabuldur sebep hem de..Anneden ayrılan bebek asıl gözün önünde üzerine bırakılan bir sevgiyle düşmanı elinden dost lokmasıyla büyür hüküm sahibi isteyince..Ya da bereket taşınmalıdır yaylalara kırlara,memesi cılız koyunlara,dağlara..

Neyim var..Parmakları tek tek boynumdan sökülerek servise binen oğlumu kucaklayıp öperek,sonbahar rengi vurmuş bir pencere önünde yağmuru izleyesim var.Kardeşine bakarak ondan farklı olması gerektiğini hisseden ve gerçek hislerini en azından bugün söyleyemeyen kızımla,anne kız bir sokak boyu yürüyesim var..Eve dönüp ikisiyle beraber,her yere hamur döksek de kurabiye yapasım var..

Bir kadın olarak,dört duvarın arasına,sonra örtülerin altına,sonra bedenimden içre,ta kalbime gizlenesim,orada bekleyesim var...

Neyim var?Sayamayacağım kadar çok faydalanmam için önüme sunulmuş nimet var..Her şeyin ötesi,çözümü,Rabbim var...Hamdler senalar övgüler itiraflar kendimden şikayetler ve tevbeler O na...

Çocuklu mu Sorunlu mu Normal mi

Uyarıyorum anne olmayana iğrenç ve zor gelecek bir yazı bu.Bugün çocuklarım,en olumsuz davranışlarının doruklarındaydılar.Ve ben velilerimin,öğrencilerimin,öğretmen arkadaşlarımın yanındaydım,elimden geldiğince sabırlı ve olumlu davranmaya çalıştım,en son olay ise sorunun bende olduğunu ele veriyordu,çocuktu,elinde değildi tutamadı.Yazmak iyidir.Belki uzaktan bakmamı sağlar,ve belki siz çocuklarım bu yazıyı okuyunca naapmışız ki diye düşünmezsiniz..

Önce ikinizde bana şiddetle sarılıp,üzerimi bile çıkarmama izin vermediniz.
Hoşgeldiniz diyenlere bağırdınız.
İlk 15 dakika insanlarla göz teması kurmama bile izin vermediniz.
Öğrencilerimi yanıma yaklaştırmadınız.
Biriniz tuvalete gitmek istedi,diğeri hem tuvalete gitmek istemedi,hem de bensiz kalmak istemedi.Yani beraber ağladınız.
Oyuncakla biraz oyalanınca aynı oyuncak için kavga ettiniz.
Çocuklar için hazırlanan masaya oturmadınız.
Ben namaz kılarken,evet oğlum sen kusura bakma söylemek zorundayım (ilk defa yaptın)iç çamaşırını indirmiş pipini tutuyordun,selam verdiğimde ne yapacağımı şaşırmıştım,velilerim gülüyordu:)
Birinizin ayakkabısını giydirmeme yardımcı olduğum için diğeri küsüp evin en ücra köşesine gitmiş gelip beni burdan alıcaksın..diye bağırdı.Kızım bu da sensin.
Bana bağırdınız.
Birbirinize vurdunuz.
Sizi sevmek isteyen herkesi garip bir ses çıkararak uzaklaştırdınız.
Sonra,normal,öğrencilerimi kıskanmış olabilirler,yorgun olabilirler,hasta olabilirler dedim sizi uyuttum,uyandırdım,güzelce konuştum.Neye,neden,ne hissettiğimi anlattım.Akşam yine çıkacaktık,arkadaşlarınızda vardı,mutlu olursunuz dedik,ve Şenay Teyzenize gittik.(O da zümrem)
Karnım ağrıyor diye ağladın oğlum.
Midem bulanıyor diye ağladın kızım.
Etrafa kötü kokular saçtın oğlum.
Veeee,misafir bulunduğumuz özenle dekore edilmiş,tertemiz evin halılarını paçandan akan kakalarla bezedin.(Bunu da ilk kez yaptın.)Anne özüy dileyim biyas altıma kaka kaçıydım.Bidiya yapmicam diye beni çağırdın.Genelde yapamadığın bir şeyin akması ilginç oldu herhalde.Herkes dondu.Sonra farkettik ki bir kaç kişinin ayağı batmıştı bile.Herkesi olduğu yere mıhladım.Seni yıkadım.Süslü kurdelalı bir kız şortu bulup giydirdim.Seni babanla eve yolladım,yani anneannene.Çıkarken elindeki kuzuyu gösterip,bak anne,bu kuzu da kaka yapmış ama bidiya yapmaz diyordun.Yine beni gülümsetiyordun.Bütün halıları ve yerleri sildim.Çocukların ayaklarını yıkadım.Artık o suçluluk psikolojisiyle bulaşıkları filan da hallettik.Yeni geldik.
Kızım ,kapıdan çıkınca su istiyorum geri dönelim diye ağladın,evimiz yakın diyince,aman ne de yakın diye bağırdın..
Oğlum uyumuş,ben annemi öpcem diye diye..:(
Şimdii,ben acaba bir annenin ya da çocuğun zamanın birinde beğenmediğim bir davranışını yaşıyor olabilir miyim?Yoksa sabırlı davranıyorum diye çocuklarda olumsuz davranışlar geliştirmiş olabilir miyim?Ya da aslında sabırlı davranmamış olabilir miyim?Ya da artık büyüttüm,rahatım moduna girmiş olabilir miyim?Acaba ben çocuklarım için son zamanlarda özel dua etmemiş olabilir miyim?vs.vs.vs.

Hayat...Ailem...

Başlayan her şey bitmeye mahkum.Bebek yaşlanmaya,tomurcuk solmaya,güneş batmaya,kıyamet kopmaya mahkum,tüm ara başlangıç ve bitişleriyle...
Çocuklarım büyüyorlar.Biri 5,biri 3,5 olmuş.Artık kendileri bir oyun kurup saatlerce oynayabiliyorlar.Çamurdan eşya yapıp içine yaprak bile sarıyorlar.Yiğit bugün ilk kez tuvalet ihtiyacını yardımsız karşıladı.Anlaşılması zor resimlerini,hayret verici bir şekilde açıklıyor,Küçük Prens misali..Mesela bugün rengi üstüste boyamaktan bozarmış bir yuvarlak,altında uzunca bir kıvrık çizgi,topun altına saklanamamış yılan!:)Irmak mektup yazıyor,kocaman harfleriyle.Ne görse okuyor.Mesela 'Neslihan eczanesi'okumuş,buraya sadece Neslihanlar geliyor galiba diyor:)Artık 6 oldum diye daha önce duyduğu esprileri filan yapıyor.Onlara her bakışımda kendi küçüklüğüme yolculuk yapıyorum.Ne gülen yüzü hayatın çocuklar,insan çocuğuna akıyor..
Sonra 20 yaşında bir genç kız küçük kardeşim,benim gençliğime göre 10 yaş daha yaşlı ve üstelik emekli bir baba ve meşgul,yorgun hayat yetişemeyen bir anneyle yaşıyor.Ne fırtınalar kopuyor içinde,neler hayal ediyor kim bilir ve ne kadar benziyor bana,içinden coşan o deli müzik,o sıradana karşı duruş,kendine rağmen Rabbe dönmeye durma,düşüp düşüp geri kalkma,ona her bakışımda,30 yaşın rahatlığıyla beraber,ahh şimdi olsaları yaşıyorum..Geçecek.
27 yaşında yeni bir anne diğer kardeşim,evliliğin ilk yıllarının çalkantılı hali,düzene oturmamış bir bebeğin uyku,yemek,ağlama ve etrafın bebeği hep annesinden iyi bilme nöbetleri,ve yanı başında mecburen ondan 3 yaş önde ve mecburen tecrübeli gıcık:) bir abla,ve o hep her yerde ......nın kardeşi..Geçecek
35 yaşında,yolun neresinde olduğunu bilemeyen,hayalperest,hep dorukta ve uçuruma yakın,Allah ın kendisiyle beni aynı eve koyarak,kendimi seyrettirdiği eşim.Erkek ve kadının yaratılış ve birbirini tamamlama ve hayatı sürdürme sırrını sezdirdiği,zıt ama kuvvetli,farklı ama renkli,zor ama ecirli ikilinin erkek yüzü..bana en yakını, ona bakınca uzaklara gidemiyorum,ancak şimdimin aynası..
Yorulmak nedir bilmeyen,koşan hizmet eden annem,toprağı,ve yamak yapmayı misafir ağırlamayı çok seven hayatının evlenene kadar benim şahit olduğum her anında mutlu olmayı başaran annem..Bacağını kıvıramadı,koşturamadı ve sandalyede namaz kıldı,sadece bedeni değil,gönlü de yorgun düşmüş,o mutlu genç kadın gitmiş..Yaşlanmış annem..Şaşkınım,çocukluğa gençliğe dönmek kolay zevkli,ama yaşlılığına bakmak ne tuhaf,ne zor yaşanan anın ahirini görmek..İnşallah geçicidir,Allah imanını kuvvetli,vucudunu sıhhatli,ve onu annem yapan aşkını daimi kılsın..Ama bu da geçecek..
Unutma nedir bilmeyen ,tedbir abidesi,dakik,tahmin edebileceğiniz her alanda müthiş kurallı ve katı babam..Allahın verdiği fikir zikir şükürle :)herkesin yaptığı hataları yapmayan babam,unutmaya başlamış.Yorulmaya,kurallarını farketmeden esnetmeye başlamış.Daha da çok beklemeye ve yalnız olduğunu düşünmeye başlamış.Annemle aynı şeyi söyleyerek tartışabiliyor,ve bir konuyu aynı cümlelerle iki üç kez konuşa biliyorlar..Şaşkınım,endişeliyim.Bu da geçecek..
Beş gündür hepsiyle beraber kalma fırsatı buldum..Gece kalmak farklıymış.Anne evi,anne evinden çıkmış kızların başkalaşmaları,ve yanlarında çocuklarının da olması değişikti.Hayallerin planların düşüncelerin farklılığını,aynı ailede olsak bile böylesi farklılığını görmek başka başka kapılar açtı içime.Geçmişe,geleceğe ve en çok şimdiye kapılar..Ne yapmak lazım,nasıl yaşamak,nasıl yaşlanmak,nasıl çocuk yetiştirmek,nasıl eş,kardeş,anne olmak...nasıl kul olmak velhasıl..geçmişe istiğfar,geleceğe dua,şimdiye çaba tek formül..
Sevgili ailem sürçü lisan ettimse affola..Hepiniz benim için nimetsiniz,en yakın dairem,okumam için konulmuş birer değerli kitapsınız.Hepinizi çok seviyorum...

Beni ben yapan her şeyden zarar var..Zaten bana benden başka düşman mı var...

Dün Irmağı doktora götürdük.Bir haftadır ellerinde yüzünde ağız içinde döküntüler oluştu.Çok hassas olduğu için psikolojik bir sıkıntısı yoktur inş.diyerek götürdük.Bir sürü test,sonuç kontakt dermatitti galiba.3 yıl ciddi bir diyet yapması gerekiyormuş.Boyalı,yapay gıda,hiçbir çikolata kola,gazoz içirmeyin dedi doktor........
Sonra dişlerindeki çürükler için diş doktoruna gittik.O da muayeneden sonra biberon çürüğü bunlar,tabi şekerli süt,kaç yaşına kadar kullandı,dolgu da yaptırmaz,yaşı küçük,dedi........
BEN,KENDİM,BİZZAT,ŞAHSEN,ENE KOKAN BAŞKA KELİME VAR MI?ONDANDA,5 yıldır en bilinçli halimle,bilmem kaç kitap devirip,en yakınlarımla mücadele ederek,anne çocuk eğitim seminer vs.katılarak ve...ben bööööle yapmıyorum diyerek büyüttüm çocuklarımı galiba..Biberon,çikolata,tattıkları fakat kontrollü ve sınırlı bulabidikleri bi şeydi.gazoz kola cips hiç tatmadılar.Sonuç,aklımı başıma getirdi.Şimdi daha neyi kendi tedbirimden bildiysem tövbe...Allah korur inş.tedbir ben ben diyerek yapılmaz.Tevekkülsüz tedbir işe yaramaz,tedbirsiz tevekkülün eksik kalacağı gibi...