Hadis Dersinden Gönlümüze Damlayanlar / Hacı Bayramı Veli
4. DERS
Sîra ,siyer , seyir, hayat yolculuğu, sîratunnebi Efendimizin hayatı, onun mübarek yolculuğu ..
Yolcu olma halinin en güzel örneği , yolda olmanın , saf , arı duru tertemiz olmanın en güzel hali ..
Göğe ağıp gökten inen nisan yağmuru ,yeryüzüne /Rabi'ulevvelle/ ilk baharla gelen can .. Seçilip süzülmüş olan Mustafa .. Ismiyle müsemma , müsemma lakabıyla el - Emin..
Efendimizi rehber edinmek , onu bize usvei hasene olarak , rahmet olarak gonderen Rabbin , itaat ve sevgi ispatı...
"De ki eğer Allah ı seviyorsanız bana uyun ki Allah da sizi sevsin "
Efendimizin hayatını kendi hayatımızda okumak bunun için elzem, vasıfları şemaili hadisleri bunun için abı-hayat bize ..
Bir insana bir insanı usve-i hasene / en güzel örnek / olarak gönderen Rab O' nu neyle göndermişse , O varlığını neyle örmüşse işaret bize..
Siyahi tam siyah beyazı tam beyaz gözlerine bakanlar çok az , hem heybet hem muhabbetten.. Ne uzun ne kısa , ne şişman ne zayıf , ne düz ne kıvırcık, ne kalın ne ince onu tasvir edenlerin söyledikleri , tarifsiz itidal ..
Yürürken yavaş yürümez , fakat koşmaz da , suyun akışı gibi bir gidiş , hedefe kilitlenmiş , ama öyle doğal ..
Kızınca kendisi için kızmaz, haksızlık karşısında gazabı dinmez , comertlikte esen yel gibi , tebessümde daim bir gonca , yanında herkes mutlu , herkes en çok sevilen..
Ne söyler bize hayatı , şemaili ,hilyesi efendimizin.. Ne çıkar bizim hayat yolculuğumuza azık olarak ..
Nereden baksak bozulmayan bir muvazene ve istikamet .. Ilmek ilmek şahane vasıflarla örülmüş bir şahsiyet .. Daha çocukluktan itibaren sufli olan her şeyden uzak duran bir berrak bakış , gönül kazanan söz, emniyet veren yüz ..
Bize rahmet en güzel bir örnek veren Rab , her birimizin içine de şahsa münhasır bir cevher veriyor, bizi kendine kul ediyor , kul olmanın yolunu tarif ediyor , bize efendimizi anlat diyenlere hz Aişe ;
"Siz Kuran okumuyor musunuz , O yaşayan bir Kur'andı "diyor.
Ve Rabbi Rahman, kullarindan O Rahmanin kulları ki diyerek bahsediyor sure-i Furkan da :
Rahman’ın has kulları olan kimseler,
yeryüzünde vakarlı bi tevazu ile yürürler
ve cahillerle muhatap olduklarında Selam der (geçer)ler.
Yine onlar, gecelerini Rablerinin huzurunda
secdeye vararak ve kıyama durarak geçirirler.
Ve onlar ki, Ey Rabbimiz! derler,
Cehennem azabını bizden uzaklaştır;
çünkü onun çektireceği azap,
gerçekten, pek korkunç, pek yaralayıcı olacaktır;
Gerçekten de o ne kötü bir ikametgâh,
ne fena bir makamdır.
Ve onlar ki, infak ettikleri zaman
ne düşüncesizce saçıp savururlar ne de pintilik ederler;
zaten bu ikisi arasındaki bir yol dengeli bir tavırdır.
Onlar, Allah ile birlikte başka bir ilaha kulluk etmezler.
Haksız yere Allah’ın haram kıldığı cana kıymazlar.
Zina etmezler.
Kim bunları yaparsa cezasını bulur.
Kıyamet günü onun azabı kat kat artırılır ve horlanmış olarak orada ebedî kalır.
ANCAK TÖVBE EDEN, İNANAN VE YARARLI İŞ YAPANLAR HARİÇ.
ALLAH ONLARIN KÖTÜLÜKLERİNİ İYİLİKLERLE DEĞİŞTİRECEKTİR.
Allah, çok bağışlayıcıdır; çok merhametlidir.
[Furkân, 63-70]
Yeryüzünde yürümek .. O' nun kulu olarak yürümek , vakar ve tevazuyla , elçisinin izinde yürümek .. Selam deyip geçmek .. Gonulden yalvarmak .. Bir kıvama sahip olmak , şahsiyet sahibi bir mumin olmak...
Mevlana hz lerinin Varlik duvari hikayesindeki gibi, o rahmet suyunun sesine kulak vermek , atmak varlık duvarından her yanlış tuğlayı suya kavuşmak için ... Seni sen yapmış ama özünden ayrı düşürmüş ne varsa koparıp atmak kendinden , ve yakınlaşmak suya , suya kanmaya ..
Tasavvuf da bu değil mi :
....Seni senden alıp seni sana sensiz veren yol ....
Ve yeniden yapılanmak şimdi , damladan deryaya ..
Efendimize yolculuk , bir damlanın deryaya yolculuğu gibi..
