Tarifsiz....

Anlatsam anlatamam,sözsüzlüğün güzelliği.....
sevgili,ey sevgili,en sevgili,uzatma dünya sürgünümü....

Bilmiyordum,bugün duydum,bildiğim tüm şarkıların ezberden silinip,zihnime Errahmanın,velfecrin ve leyalin aşrın ve bu parçanın anlamının nakşolmasını ne kadar isterdim.......

Kirli Kaplar

        
          Kalp de bir kap diye öğrenmiştik...Kimi pırıl pırıl kimi paslı,kimi kalaylı,kimi zararlı...Kalaycılar olurdu eskiden,kapları alır ateş yakar,kalaylar teslim ederdi.Kalpleri kalaylayanlar da veliler besbelli..Ama şartı var,teslim edeceksin kabı,yakacak,karalayacak,aklayacak,teslim edecek geri...
          Bugün mutfağımda bir koku hissettim,kötü..En sevmediğim şey kötü koku,cehennemin kötü koktuğunu duyunca nasıl da irkilmiştim,hele ki uğultular,gürültüler..Elimde bez ve yağ sökücüyle aramaya başladım,fırının etrafındayım,düğmeler,yanı,arkası,birşey mi düştü...Kapağı açtım,sızan deterjanı silmek için,zor dayanılacak bir koku...Fırın tepsisini kirli unutmuşum...Ne kadar zaman on gün?Onu bile hatırlamıyorum. Islatmışım, yumuşasın, kolay çıksın kiri..Hemen sonrasında temizlenmediği için unutulup gitmiş..Ve kokmuş,kokuşmuş kalmış...
          Aklımda dün geceki sohbet ve söylenilenler..Unutulup gidenler,hayata geçirilmeyenler...Sohbet kalbe dökülmüş su yumuşatsın,kolay temizlensin diye..Ama ona uygun hareket edilmezse sonrasında,kokuşup kalmamak zor.Duran her şey bozuluyor.Akmak lazım.Hareket lazım...Her şey üstüste anlatır ya bir şeyleri,çocuklara verdiğim testteki metin,hareket eden bisikletin ancak dengede durabildiğini,dünya döndüğü için yörüngesinde gidebildiğini,tüm gezegenler sadece bir merkezden yönetildiği için birbiriyle kaos yaşamadığını söylüyordu..Herkes yolunda yürüdüğü sürece ne kavga,ne telaş,ne kokuşma,ne kir pas...
         Yatsı okunuyor şimdi,bugün hayatımızdan bize binlerce şey söyleyen kaç ayet geldi geçti...Belki,bugün hıdırellez diyen bir sürü insanın kalbi hürmetine,Hızır as.yanımızdan geldi geçti.Belki bir gül dalından,gül bize muhabbetin sırrını söyledi,daha açmadan,belki bir serçe yağmur suyu içişiyle içimize işledi...Belki nikahımızın üstünden tam on yıl geçti...Belki dualarımızdan,bütün çocuklar geçti.Bir gün daha geçti.İnşallah,deftere hayır geçti....

Bu gece..

Fısıltı-yakınlık-dostluk-inşaa-büyüklük-huşu-kalp-dil-bütünlük-fısıltı-münacat-necat-mukarrabin-ravhü reyhan-namaz-kuran-fısıltı...

Tutamıyorum kelimeleri uçuşuyorlar
pervaneler gibi
yer ateş,gök ateş,hem kalp ateş
ses titretiyor içimi fısıltılar yankılanıyorlar
sur gibi
dua ateş, namaz ateş, tur ateş
gelmedin sevgili,soruyorlar
furkan ateş,ismail ateş,muaz ateş
kadın ve erkek,şehid,rical ateş....

Küçük Şeyler

     Hayat küçük şeylerle gelir.Küçük şeylerle bilinir.Her şey zıddıyla kaimdir ya o en büyük Hayy,hayatla bilinir,ama en çok mematla bilinir.Hayy,hayat sahibi Allah kendini bildirmek ister,bunun için yaratılır memat ve hayat.İlle önce memat,sonra hayat...Önce ölüm,sonra hayat..

     Sonra mutlaka özel bir sıraya dizilmiş şeyler çıkar karşımıza,kah gökler kadar büyük,kah sivrisinek kadar küçük.Büyük küçük bizim nitelememizdir sadece.Sivrisinek göklerden küçük değildir yaratılış düşününce.Sır aynıdır,kün feyekün,ol denir oluverir.Göklere gücü yetmeyen sivrisinek yapabilirim ama gökyüzü beni aşar diyemez.Gün boyunca karşımıza çıkan olayları da biz küçük büyük diye değerlendiremeyiz.Bir tebessümden kazandığımız ruh zenginliğine belki kırk sadakayla eremeyiz.Bizi üzen olayın sebebine kırk yıl düşünsek akıl erdiremeyiz,nedir bunun sebebi,neden ben diyerek ruhumuzun enerjisini tüketiriz.Bitap düşeriz.Allahsa kulunun iyiliği için küçücük şeyleri önüne çıkarmaktan çekinmez,içine ne sırlar gizler.Alsın kabul etsin,tamam sen gönderdin vardır elbet bir hikmeti desin ister,desin de imanı kamil olsun,Rabbi de onu sarsın sarmalasın ister.Ne yazık ki en çok küçük şeylerde takılır düşer insan.Sapar gideceği yoldan.Görmek değil görülmektir asıl olan.Biz Onu göremiyorsak da o bizi görüyor ya,küçük olduğumuzu görmemiz görülmemize vesile olan.

    Değişir hayatımızın akışı verdiğimiz tepkilerle.Alıp kabullenirsek akar,karşısında söylenip durursak,tıkanır başa iş açar.Öyledir.Yuttuğumuz an olay bitmiştir, biz onu yenmişizdir.Büyük balık küçük balığı yutar ya hani.Yutabiliyorsak biz o sıkıntıdan büyüğüz demektir.Yuttukça büyürüz de.

      Sonra hep küçük şeylerle geçmez hayat,büyük şeyler de gelir.İlk andaki sabır denenir.Çıkıp bir dağ başına oturmaya,bir şeyin içini iyice doldurup ağzını sıkı sıkı kapamaya,çölde susuz yeşil kalan içindeki suyu kurda kuşa içiren kaktüse de sabır denir.Sabır ve namazla Allah tan yardım dilenir.Namaz da sabırla kaim olur.Sabır da namazla sükun bulur.Kimi dua eder,çağırır Rabbini,kimi niyaz ettirilir,Rabbi açar dilini..Görmek değil,görülmek ya,kılmak değil kıldırılmak güzel olan...

      Hepimiz yaşamaya çalışıyoruz ya,yaşamak değil yaşarken ölmek aslolan,hep gülücükler peşindeyiz ya,gülmek değil ağlamak fıtrata uygun olan.Konuşmak değil,sukut buluşturan...

      Nasıl bir ezgi var fonda şu an şu yazının altına koysam,şu taşan hüzün kemençenin mi,eşimin mi,pınarın mı benim mi..Evet görülmek gibi bir derdim var ama kimce,gülmekten çok ağladıysam da,ne içindi,hayatımı koysam şuraya nereye aktı gitti.Ahh,zaman geçip gitti.Hiç bir şey olamadan,ne amel var ne niyet,olanda gitmiş riya seline,yokum demekten başka çare var mı..

       Yeniden,kendimden memnun değilim ben,doğum gerçekleşmedi....